|
|
|
|
|
ben hayatý umursamýyorum artýk diyenlerimiz çoktur.... böyle deyip, süsünden püsünden geri kalmayan, hayatý umursamamayý gülücük atmamak sanan, kendini kandýranlarýmýzda... kimseyi umursamamak sokak ortasýnda sevgilinle elele, göz göze yürümek, dudaðýnýn kenarlarýna bulaþan dondurmalara aldýrýþ etmemektir..! düþtüðünde kanayan dizine aldýrmadan yola devam etmek kimseyle göz göze gelmemektir.. yerin dibine girdiðin anda bile ''o'' ne düþünür, ne söyler,ne yapar diye düþünmemektir.. bencil olmaktýr birazda aslýnda.. aslý olamyan olaylara üzülmemektir..! kimse kimsenin yerine yaþamaz, aðlamaz senin elin kanasa ayaðýn duymaz ki ayný acýyý, senle hiç bir baðlantýsý olmayan,aciz bir insan duysun.. ve asýl konu, hayat artýk umrumda deðil diyenler... þu an aldýðýnýz nefes bile hayata baðlýyor bizi... iletiþimin bu kadar geliþtiði bir zamanda hayatý umursamamak çok zor bir olay gibi görünüyor..! çalan telefonlar, e-postalar, ve televizyon umursamadýðýn hayatý evinin içine getiriyor.. þimdi sor bakalým kendine
HAYATI UMURSAMIYOR MUSUN..?! |
|