|
|
|
|
Bunu sana yazdım.Daha doğrusu bana.Sabahları pencereden süzülen ışığa, gökyüzüne, adını hatırlamadığım alçak sesli ruhumu okşayan şarkıya...
Aslında kafam karışık.Daha doğrusu senin.
Gözümü açtığımda kendimdim. Aslında kendimizdik. "Biz"dik, ikimizdik.Sadece ikimizdik. Her yer buğulanmıştı. İçimi bayan bir bulanıklık. Pencereye koşmak istedim ama yoktu. Birtek sen vardın. Benim pencerem oldun. Sıcakladığımda nefes aldığım, korktuğumda perdelerini açtığım, üşüdüğümde güneşi görmek için yanına yaklaştığım bir pencere...
Fotoğraflara baktığımda seni göremyorum artık.Etrafa bakındığımda da. Bir ışık gelsin diye bekliyorum. Evet, bazen o ışığı yakalıyorum. Ama yakaladığım ışıklar trafik lambalarından fazla değil...
Geçenlerde şu ruhumu okşayan alçak sesli şarkıyı açtım. Kısık sesini biraz daha kıstım. Sözleri senin sözlerin, sesi senin sesisngibi geldi. "Git" diyordu. "Bir daha asla geri gelme, kendin git geri dönme!!" Gözlerim kızardı, doldu.
Ağlayamıyorum artık. Gözlerim dolsada ağlayamıyorum. Ha! Ama şundan emin ol; artık kendi ayaklarının üstüne basabilen, kendine güvenen biriyim. Hep iyi tarafından bakmaya çalıştım. Ama bunda iyi bir taraf göremiyorum.Her sarıldığım kişiyi sen gibi düşününce...
İster istemez olmuyor, yapamıyorum. Ne düşüncelerime engel olabiliyorum ne de hafızama...
Ah gel artık! Gelmeyeceksin biliyorum, eminim. Ama olsun bu ihtimal bile bana yeter. Kokunu, sesini duymak bile yeter...
Suçluyum. En çok ben suçluyum. Bir tek ben suçluyum. " Gitme!" dediğinde geri dönüp boynuna sarılmalıydım. Ama sen de şöyle düşün; gurur diye bir şey tattım ben. İlk defa ve o da senin sayende.
Ahahahaha! Mutluyum artık! Sende gülümse haydi! Artık ne düşündüğümü biliyorum! Bana kattıklarını biliyorum, ne kadar kabul etmesen de sana kattıklarımı biliyorum...
Ah! Ama hala ne yapacağımı bilmiyorum! Karanlık bir boşluğa sürünüyorum.Bunu sende çok iyi biliyorsun. Gelsen gene iki çift laf etsek, sarılsak, gene benim pencerem olsan. Biliyorum sadece bir hayal! Bu yüzden sana elveda demekten kendimi alamıyorum! Elveda demekten başka çarem yok! "Elveda!"
Belki birgün geri dönersin ha? |
|
e-kitap 
Bir mektup yazdım sana bize.
Kompozisyonlar
